با شب یکشنبه

تحریرهایی موجز از کتاب با شب یکشنبه

خاموش ماندند. زن ایستاده نمی دانست بنشیند یا کاری بکند. دختر کوچکه روی دفترش خم شده بود و می نوشت، صدایش کش دار بود: «مرد خسته آمد، دست هایش را روی بخاری گرم کرد.»

جای بریدگی روی سرش سفید بود و آن یکی گیس بافته اش به هنگام نوشتن تکان می خورد.

دختر بزرگه گفت: «عمو، این کی بود؟»

عمو گفت: «به چشمم آشنا بود، می خواست با شما شوخی کند.»

زن گفت: «این هم شد شوخی!»

مرد گفت: «سال ها بود ندیده بودمش.»

دختر بزرگه گفت: «کی بود عمو؟»

عمو گفت: «آشنا بود.»

دختر بزرگه گفت: «اگر آشنا بود، چرا موهای ما را قیچی کرد؟»

عمو گفت: «نمی دانم.»

مادر گفت: «با آن سر و کله ی گوشتی.»

دختر بزرگه گفت: «دیگر حرفش را نزنید، من می ترسم.»

خلاصه های کوتاه از کتاب با شب یکشنبه