مخزن الاسرار

تحریرهایی موجز از کتاب مخزن الاسرار

باد نقاب از طرفی برگرفت/

خواجه سبک عاشقی از سر گرفت/

گل نفسی دید شکر خنده ای/

بر گل و شکر نفس افکنده ای/

فتنه آنماه قصب دوخته/

خرمن مه را چو قصب سوخته/

تا کمر از زلف زره بافته/

تا قدم از فرق نمک یافته/

دیدن او چون نمک انگیز شد/

هر که در او دید نمک ریز شد/

تا نمکش با شکر آمیخته/

شکر شیرین نمکان ریخته/

طوطی باغ از شکرش شرمسار/

چون سر طوطی زنخش طوقدار/

زان زنخ گرد چو نارنج خوش/

غبغب سیمین چو ترنجی به کش/

مست نوازی چو گل بوستان/

توبه فریبی چو مل دوستان/

لب طبری وار طبر خون به دست/

مغز طبرزد به طبر خون شکست/

سرخ گلی سبزتر از نیشکر/

خشک نباتی همه جلاب تر/

خال چو عودش که جگرسوز بود/

غالیه سای صدف روز بود/

از غم آن دانه خال سیاه/

جمله تن خال شده روی ماه/

جزع ز خورشید جگر سوزتر/

لعل ز مهتاب شب افروزتر/

از بنه دل که به فرسنگ داشت/

راه چو میدان دهن تنگ داشت/

ز اندل سختش که جگر خواره گشت/

بر جگر من دل من پاره گشت/

لب به سخن خنده به شکر خوری/

رخ به دعا غمزه به افسونگری/

بسته چو حقه دهن مهره دار/

راهگذر مانده یکی مهره وار/

عشق چو آن حقه و آن مهره دید/

بلعجبی کرد و بساطی کشید/

کیسه صورت ز میانم گشاد/

طوق تن از گردن جانم گشاد/

کار من از طاقت من درگذشت/

کاب حیاتم ز دهن برگذشت/

عقل عزیمت گرما دیو دید/

نقره آن کار به آهن کشید/

دل که به شادی غم دل می گرفت/

چشمه خورشید به گل می گرفت/

مونس غم خواره غم وی بود/

چاره گر می زده هم می بود/

ای بتبش ناصیت از داغ من/

بیخبر از سبزه و از باغ من/

سبزه فلک بود و نظر تاب او/

باغ سحر بود و سرشک آب او/

وانکه رخش پردگی خاص بود/

آینه صورت اخلاص بود/

بسکه سرم بر سر زانو نشست/

تا سر این رشته بیامد بدست/

این سفر از راه یقین رفته ام/

راه چنین رو که چنین رفته ام/

محرم این ره تو نه ای زینهار/

کار نظامی به نظامی گذار

خلاصه های کوتاه از کتاب مخزن الاسرار