یکی بود که خودش نبود

تحریرهایی موجز از کتاب یکی بود که خودش نبود

پوست صورت پیرمرد گویی با تارهای عنکبوتی ضخیمی پر از چین وچروک پوشیده شده بود. مثل چانه ی یک لاک پشت صدساله.
آنسلمو ادامه می دهد: «این طور که من می بینم، پوست شما در حال صاف شدن است. یادم می آید که سیصدتا چروک را در گوشه ی چشم تان شمرده بودم و الان سر چترم شرط بندی میکنم که بسیار کمتر هستند، پوست تان از گوشه ی چشمتان دارد صاف می شود. سلول های جوان در حال بالاآمدن از لایه های زیرین هستند، پر از زندگی و امید تا جای سلول های پیری را بگیرند که با حسرت محو می شوند.»

خلاصه های کوتاه از کتاب یکی بود که خودش نبود