یکی بود، یکی نبود…

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی در سال 606 ه. ق زاده شد. مقدمات علوم را در شیراز آموخت و سپس برای ادامه تحصیل به نظامیه بغداد رفت. چند صباحی را به مسافرت و سیر و سیاحت در حجاز و مکه و شامات پرداخت و پس از 30 سال به زادگاهش بازگشت و آثار بی مانند خود را در نظم و نثر خلق کرد.
“بوستان” او در ده باب نوشته شده است؛ عدل، احسان، عشق، تواضع، رضا، ذکر، تربیت، شکر، توبه و مناجات. در کتابی که پیش رو دارید محمد مطلق به بازروایی و بازنویسی این اثر سترگ پرداخته و آن را به زبان ساده برای مخاطبان رده های سنی مختلف روایت کرده است.
این کتاب از مجموعه “یکی بود یکی نبود” با هدف احیای متون ادبی قدیمی و ارزشمند ایران و با درنظر گرفتن مخاطبان نوجوان، جوان و بزرگسال تهیه شده است. این مجموعه به بازنویسی و بازروایی ادبیات کهن ایران اختصاص دارد و نویسندگان این مجموعه کوشیده اند ساختار و زبانی جدید و امروزی را برگزینند و قصه ها و حکایات ادبیات کلاسیک ایران رادر قالب هایی جدید و قابل فهم به مخاطب عام ارائه دهند.
ویژگی دیگر این کتاب ها، همراه بودن متن با تصویرگری است. مجموعه “یکی بود یکی نبود” با کاغذ گلاسه عرضه شده و همه با یک سبک و سیاق منتشر شده اند. این مجموعه به سرپرستی یوسف علیخانی و با همراهی 30 نویسنده و 10 تصویرگر کشورمان فراهم آمده است. فریبا وفی، ابوتراب خسروی، سیامک گلشیری، حمیدرضا نجفی، امین فقیری و محسن فرجی از جمله نویسندگان این مجموعه هستند و سرپرست تصویرگران کتاب نیز علی بخشی است. در این بازنویسی ها به تصحیح ها و تفسیرهایی که اساتید ادبیات فارسی در سال های گذشته انجام داده اند توجه شده و نویسندگان به همه آثار گردآوری شده رجوع کرده اند.