گامبی

تحریرهایی موجز از کتاب گامبی

مثل قاتلی که به صحنه‌ی ‌جرم دست‌ می‌برد برمی‌گردی بالب‌هایی خسته پاک می‌کنی رژ جامانده به فنجان را!

ص 12

به داوود ملک زاده دریا خون پارو می‌کند و ساحل، جنازه‌ها را می‌شمارد ملوان‌های شکست‌خورده عرشه را با سرودی از مرگ، پاک می‌کنند و باد به رقص پرچم‌ها بوسه تعارف می‌کند. عذاب‌ام نده! بهتر است که دیگر بازنیایی دل‌ام برای کشتی‌هایی که به خاطر تو غرق کرده‌ام، می‌سوزد!

ص 55

برای عباس کیارستمی در سکوت آدم‌های ایستاده با عینک‌های دودی و نخل‌های خمیده، که طعم گیلاس خواهند داد فهمیدی خانه‌ی دوست کجاست؟!

ص 63

خلاصه های کوتاه از کتاب گامبی