کتاب هیپی

رقص، همه چیز را دگرگون می سازد، همه چیز را درگیر می کند و هیچکس را قضاوت نمی کند. افرادی می رقصند که آزادند، حتی اگر در زندان یا روی ویلچر باشند، چون رقص، تکرار صرف حرکاتی مشخص نیست، گفت و گو کردن با موجودی است که بزرگ تر و قدرتمندتر از همه کس و همه چیز است. رقصیدن، به کارگیری زبانی ورای خودخواهی و ترس است.

آن ها برای تمام نسلی از پسران و دختران سخت کوش که تلاش می کردند در زندگی به موفقیت برسند، یک خطر به حساب می آمدند؛ با آن سابقه ی وحشتناکشان در بی بند و باری و «عشق آزاد»، درست همانطور که مخالفشان دوست داشتند با تنفر این جملات را بگویند.

Full of rich experiences of Coelho’s own life.

پر از تجربه هایی غنی از زندگی خود کوئیلو.

Penguin

A nostalgic immersion in the 1960s.

اثری نوستالژیک که مخاطب را در دهه ی 1960 غرق می کند.

Kirkus Reviews