کتاب معنای زندگی

پس این امکان وجود دارد که پرسش معنای زندگی پاسخی داشته باشد، ما هرگز نتوانیم به آن برسیم. اگر این طور باشد ما در وضعیتی شبیه به راوی داستان نقش قالی اثر هنری جیمز قرار داریم. در این داستان راوی از نویسنده معروف و معروف و مورد علاقه ی خود می شنود که در اثر او طرحی مخفی وجود دارد که زیر هریک از تصاویر و عبارت ها خود را پنهان کرده است. اما پیش از آن که راوی حیرت زده و به شدت کنجکاو بتواند این طرح را کشف کند نویسنده می میرد. شاید نویسنده او را سر کار گذاشته باشد. یا شاید فکر می کرده چنین طرحی در کارش وجود دارد اما به واقع وجود نداشته است، شاید هم راوی طرح را می دیده بدون آن که بداند آن را دیده و دریافته است. یا شاید هر طرحی که خود او بسازد پاسخ گوی مسئله باشد.

حتی قابل درک است که ندانستن معنای زندگی، خود بخشی از معنای زندگی است، درست همان طور که نشمردن تعداد کلماتی که در سخنرانی بعد از شام ادا می کنم، به من کمک می کند که این سخنرانی را به انجام برسانم. شاید زندگی در غفلت ما از معنای بنیادی آن ادامه می یابد، همان طور که سرمایه داری از دیدگاه کارل مارکس. آرتور شوپنهاور فیلسوف در همین مایه ها فکر می کرد، و همین طور هم زیگموند فروید.

یکی از نیرومندترین پرسش های مربوط به معنای زندگی که راه حل خوش بینانه ندارد با عنوان تراژدی شناخته می شود. از میان کلیه صورت های هنری، تراژدی آن صورتی است که با بیشترین دقت و استواری رویاروی پرسش معنای زندگی قرار می گیرد، و متهورانه آمادگی دارد که هولناک ترین پاسخ ها را در برابر آن بگذارد. تراژدی در ظریف ترین شکل خود واکنشی جسورانه به ماهیت بنیادی وجود انسان است.