کتاب مصائب جی.اچ

دلم می خواهد ببینم آیا حالا می توانم از اسب هایی که دارند آب می نوشند و خیلی هم زیبا هستند بگذرم. قوه ی درکم را هم دیگر نمی خواهم زیرا زیبایی را می سازد و آیا می توانم از آسمانی که در ابرها تکان می خورد بگذرم؟ و از گل ها؟ عشق زیبا را نمی خواهم. نوری نیمه شده را نمی خواهم، یک صورت خوش ریخت نمی خواهم، امر بیان شدنی را نمی خواهم. امر ناگفتنی را می خواهم. امر ناانسانی موجود در انسان را می خواهم؛ نه، خطرناک نیست، چرا که آدم در هر حال آدم است، لازم نیست برایش تقلا کند: این که بخواهم انسان باشم به نظرم بیش از اندازه زیبا است.