کتاب رهبری

دیوید بکام هم بسیار فوق العاده بود. زمانی که به تیم منچستر آمد، در اتاقی اجاره ای زندگی می کرد. دیوید هم در نوبت صبح و بعد از طهر و هم زمان غروب به تمرین مشغول بود. زمانی که در ابتدای فصل می خواستیم از بازیکنان تست آمادگی هوازی بگیریم، دیوید همیشه بالاتر از دیگران قرار داشت. رونالدو هم همین طور بود. او دوست داشت تا به بهترین بازیکن جهان تبدیل شود و برای این کار مصمم بود.

من همیشه به بازیکنانم می گفتم: «لحظه ای که ما سخت تر از دیگر تیم ها تمرین نکنیم، دیگر منچستر نخواهیم بود.»

همه ی ما روزی شکست را تجربه کرده ایم. شکست بعضی را فلج می کند، و برعکس، بعضی را برمی انگیزاند. این اراده ی درونی ام برای اجتناب از شکست بود که همیشه انگیزه ی فوق العاده ای برای موفقیت را برایم فراهم می کرد.