کتاب دختری با کت آبی

غم و غصه من این طوری. مثل یه اتاق خیلی به هم ریخته که برقش رفته. تاریکی ش به خاطر ماتمیه که برای باس گرفتم. اولین چیز بدی که تو این خونه س همینه. به محض این که وارد خونه می شی، اولین چیزی که می بینی همینه که رو همه چی سایه افتاده، ولی اگه بشه چراغو روشن کنی، می بینی خیلی چیزها تو اتاق هست که درست نیست یا سر جاش نیست. ظرف ها کثیفه، روشویی پر کپکه، فرش ها کجه.

می گه دوسش داره، شاید هم واقعا داره. یه بار دیدمش، اسمش رولفه. خوش تیپ و قدبلند بود و لبخند دوستانه ای داشت. حرف های درستی هم می زد و می گفت برای یکی از مقامات بالای اداره گشت کار می کنه و من اگه چیزی می خوام می تونم بهش بگم، چون دوستای الزبت دوستای اونم هستن. باهاش دست دادم و همون لحظه می خواستم بالا بیارم.

گاهی اوقات، امید می تواند زهرآگین باشد.