کتاب خود ناشناخته

حقیقت مطلب این است که بشر برده و محکوم ماشینی شده است که زمین و زمان را برای او تسخیر کرده است. بشر از طرف تکنیک جنگی خود که برای محافظت خود تهیه کرده، مورد مخاطره قرار گرفته است. آزادی روحی و اخلاقی او تا حدی در نیمی از جهان مراعات می شود؛ با در نظر داشتن این که در همین نیمه از جهان، روان پریشی و پریشان حالی او را تهدید می کند؛ و در نیمه ی دیگر دنیا صحبت از بشریت و ارزش فردی اصلا در میان نیست.

آن چیزی را که ما می توانیم در اثر کوشش و رنج فراوان به دست آوریم هیچگاه محیط و جامعه نمی تواند به رایگان در دسترس ما بگذارد.

شگفتا! آدمی که خود عامل موثر و مخترع و بر دوش دارنده ی همه ی این پیشرفت هاست، کسی که ریشه ی همه داوری ها و تصمیم ها اوست، کسی که بازتاب گذشته و سازنده ی آینده است، خود در این میانه مورد توجه و عنایت نیست. این تضاد، این امر عجیب که آدمی برای همه چیز ارزش می گذارد، جز برای خود، به راستی که این چیز عجیب ترین عجایب است. در حقیقت می توان گفت که این کار از آنجا سرچشمه گرفته که پایه و مقیاس داوری او معین نیست. به عبارت دیگر آدمی هنوز خود را نشناخته است و خودش برای خود معمایی است. می توان علت آن را چنین گفته که: آدمی برای ارزش گذاری بر روی هر چیز، مقیاس و اندازه ای لازم دارد. اما برای ارزیابی و ارزش گذاری بر روی خود، مقیاس و اندازه ای در دست ندارد.