کتاب جهان و تاملات فیلسوف

طبیعت در زیبایی دختران جوان همان شیوه ای را به کار برده که در هنر درام به آن بزنگاه می گویند. زیرا چند صباحی ایشان را به ملاحت و طنازی و چهره گلگون می آراید تا بتوانند مابقی عمر را به هزینه ی آن بگذرانند. در همین چند صباح است که هر یک از ایشان قادر است نظر و علاقه ی مردی را چنان جلب کند که مجبور شود تا به آخر عمر به صدق و محبت ایشان را حمایت کند- حال آنکه اگر مرد از روی عقل می اندیشید تداوم حیات زن را تضمینی نبود.

کافی است اندازه ی توجه و علاقه زنان به یک کنسرت یک اپرا یا یک تاتر را مشاهده کنید. به هنگام اجرای بهترین قطعات و بزرگترین شاهکارهای هنری با بلاهتی کودکانه مشغول پچ پچ و ورور می شوند. اگر این صحت داشته باشد که یونانیان زنان را از حضور در تئاتر منع کرده اند باید گفت کاملا حق داشته اند.

با کسب اجازه باید بگویم که فلسفه ی من ناراحت کننده است زیرا حقیقت را میگویم و حقیقت تلخ است و مردم بیشتر ترجیح می دهند اطمینان حاصل کنند که هر چه خدا آفریده خوب است. بسیار خوب بروید سراغ کشیشان و فیلسوفان را راحت بگذارید.

جهالت تنها آن زمان مایه ی خفت است که با ثروت همراه باشد. نیاز و بدبختی سد راه فقرا میشود کار ایشان جای دانش را میگیرد. و ذهن و افکارشان را معطوف به خود می سازد. در حالی که ثروتمندان نادان فقط برای لذت بردن زندگی میکنند و چنان که به نظر می رسند بیشتر به بهایم شباهت دارند. ثروتمندان به این دلیل که از دولت و فرصتی که می تواند ارزشمندترین همه ی ارزشها را نصیبشان سازد استفاده نمی برند سزاوار سرزنش هستند.

به باور شوپنهاور تنها و بزرگترین نیرویی که کورکورانه و احمقانه ما را به جلو میراند “اراده حیات” است و این اراده در اشکال مختلف که اصلی ترینش بقای نسل است نمود پیدا می کند….اگر قدرت این اراده نبود ما کسی را برای جفت شدن انتخاب میکردیم که کاملا متفاوت از کسی بود که برای ازدواج برگزیده ایم…ازدواج که تنها برای ادامه بودنمان در شخص سومی میباشد و علاقه ما به جاودانگی و ادامه پیدا کردن همیشگی است بدون استثنا با افرادی اتفاق می افتد که در حالت عادی شاید حتی برای دوستی هم انتخابشان نمیکردیم….برای ازدواجی که منجر به از دست دادن انرژی، سرمایه و بخش بزرگی از روحمان میشود تنها باید مغزمان را به اسم عشق از دست داده باشیم تا بتوانیم به آن تن بدهیم…