کتاب بر سر کوه موریه
Over Mount Murray
نویسنده کتاب
ژاک دریدا
ناشر کتاب
انتشارات چترنگ
مترجم کتاب
مینا جعفری ثابت
ویژگی های کتاب بر سر کوه موریه
کد کتاب:
10696
شابک:
9786008066330
قطع:
رقعی
تعداد صفحه:
80
سال انتشار شمسی:
1399
سال انتشار میلادی:
1994
نوع جلد:
شومیز
سری چاپ:
2
20,000 تومان
در انبار موجود نمی باشد
در صورت عدم موجودی و یا تغییر قیمت این محصول، قبل از ارسال با خریدار هماهنگ میگردد.
نحوه ارسال
بازه ارسال: بین ۷ تا ۱۰ “روز کاری”
دسته بندی های موضوعی کتاب بر سر کوه موریه
معرفی کتاب بر سر کوه موریه
به فروشگاه اینترنتی کتاب بوک از ما خوش آمدید! دنیایی از کتاب های متنوع و جذاب در انتظار شماست. شما میتوانید معرفی محصول مورد نظرتان رو در ادامه بخونید.
نقد و بررسی کتاب بر سر کوه موریه
درباره نویسنده کتاب ژاک دریدا
او یک بار ازدواج کرد و یک زندگی خانوادگی را تا آخر عمر حفظ کرد. ژاک دریدا، با جنبشی که بنام واسازی شناخته شده، نزدیکی و پیوندی تنگاتنگ دارد. هدف اصلی او در واقع خنثی کردن چیزی است که خود آن را عقلمداری [کلام محوری/ لوگوس محوری] (logocentrism) (یا حاکمیت عقل) خواندهاست. دریدا این باور ساختارگرایان را که معنا در ذات متن است، رد میکند. او نمیپذیرد که واژگان حامل و بارور معنایند. بلکه بر آن است که، واژگان تنها به واژگان دیگر اشاره دارند. معنا وابسته به داننده است و نه متن، و زمانی بروز مییابد که مفسر با متن به گفتگو در آید. پس دلایلی بنیادی که بتوان بدانها تکیه کرد وجود ندارد. دریدا فرد را وامیدارد تا از اندیشه واقعیت متعالی دست بشوید و به جای آن روی متن متمرکز شود. آنچنان که متن خود به گونه مستقیم با شخص از در سخن در آید. وان هوزر (vanhoozer)، ارج و وزن چنین نظری را ارزیابی کرده و میگوید: «دریدا به توانایی عقل در دستیابی به یک استنتاج کلی، یعنی توضیح جهان از منظر واقعیت شک دارد. دریدا یک خنثاگر و یک ضدساختار است و پیوند میان زبان و واقعیت را رد میکند. یعنی چیزی که مورد اعتقاد فلسفه غرب است و از نگاه این فلسفه توان آشکار کردن حقیقت را دارد».
وی که از عرصهٔ پدیدارشناسی (فلسفه) به ساختارگرایی و واسازی نزدیک شد با دیدگاههایش دربارهٔ زبان، دانش و معنا و به ویژه ماهیت متن مورد توجه ارتباطشناسان قرار گرفت. او شاگرد نهضت ساختارگرایی و اندیشههای پساساختارگرایی میشل فوکو بود و با نقدی که بر این اندیشه و بیشتر از جنبه نشانهشناسی وارد نمود مورد توجه محافل نقد ادبی و جامعه پست مدرن دانشگاهی آمریکا قرار گرفت. دریدا در آثارش فاصله بین فلسفه و ادبیات را کاهش داد و به عنوان یک منتقد ادبی قدرتمند هم شناخته شد.
مشهورترین اصطلاح دریدا Déconstruction است که آن را در فارسی به واسازی، شالودهشکنی، بنفکنی و ساختگشایی ترجمه کردهاند. البته واژه ساختار در این اصطلاح نباید با اصطلاح فلسفی ساختار به معنی Structure در عبارتهای ساختارگرایی و پساساختارگرایی یکسان تصور شود. Déconstruction در زبانهای دیگر معمولاً ترجمه نشده و با همان املای فرانسوی به کار میرود که دریدا آن را به مفهوم از نو بنا نهادن (ویران کردن و در عین حال ساختن) به کار بردهاست. دریدا در نامه به دوست ژاپنی خود پروفسور ایزوتسو دربارهٔ ترجمهٔ Déconstruction به ژاپنی توضیح میدهد. باید در نظر داشت که دریدا میگوید که Déconstruction نه یک کلمه است نه یک مفهوم؛ بنابراین در مورد استفادهٔ آن باید بسیار دقت کرد.

خلاصه هایی از کتاب بر سر کوه موریه
خواننده در پی یافتن موقعیت خویش است. او در پی آگاهی از موقعیت خویش پی فهم عبارتی می گردد که چه تکه پاره باشد یا نباشد (هر دو فرضیات به یک اندازه محتمل است.) می تواند به راستی او مخاطبش باشد. چراکه خواننده وقتی آشفته و بلاتکلیف چشم باز می کند متوجه می شود که شاید خود این شبه جمله را خطاب به خویشتن گفته باشد. به هر حال «این» (شبه جمله) او را مورد خطاب قرار می دهد، از طرفی به محض اینکه می خواند یا می شنود و تا آنجا که می خواند و می شنود مخاطب آن است. او نمی تواند امکان این را حذف کند که شاید این شبه جمله، شبح عبارت «ببخش ناخواستن گفتن…» که او تکرار می کند و می تواند زین پس تا ابد آن را نقل کند طرحی است داستانی، حتی ادبیات. ظاهرا این عبارت ارجاع می دهد. ارجاع دادن است. مخاطبی فرانسوی زبان می تواند واژگان و نظم نحوی آن را بفهمد. حرکت ارجاع در آن انکارناپذیر یا تقلیل ناپذیر است ولی اجازه نداریم که با قطعیت خاستگاه و پایان این نیایش را مشخص کنیم. به ما چیزی در رابطه با هویت امضاکننده اش، مخاطب یا مورد ارجاع گفته نشده است. در نبود بافتی تماما مشخص این عبارت مستعد سرّی بودن می شود و همزمان و پیوسته و پیرو عطفی که رخ می دهد و ما را در اینجا به آن مربوط می کند، ادبی شده اش می کند. هر متنی که به فضای عمومی برده شده و نسبتا خوانا یا قابل فهم است ولی محتوا، فحوا، مورد ارجاع، امضاکننده و خطاب کننده اش واقعیت هایی کاملا مشخص نیستند واقعیت هایی که توأمان ناداستانی یا که مصون از هر نوع داستانی بوده، واقعیت هایی که بتوان به واقعی بودنشان شهودی رأی داد می تواند یک ابژهٔ ادبی شود.
دیدگاهها
پاککردن فیلترهاهیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.