کتاب بازی ها

واژه ی «نوازش» را می توان کلا یک تماس صمیمانه جسمانی دانست، اما این در عمل ممکن است شکل های متعددی داشته باشد. بسیاری از مردم نوزاد را لفظا نوازش می کنند، دیگران او را در آغوش می گیرند و به نرمی به پشتش می نوازند، در حالی که بعضی ها هم ممکن است به شوخی او را نشگون بگیرند یا تلنگرش بزنند. همه ی این اعمال در مکالمه هم نظایری دارند، به طوری که از طرز حرف زدن فرد می توان حدس زد چه رفتاری ممکن است با بچه ها داشته باشد. با بسط دادن این معنا، نوازش را می توان اصطلاحا هر نوع حرکتی به حساب آورد که به رسمیت شناختن حضور دیگری را نشان می دهد. بنابراین نوازش را می توان واحد اساسی عمل اجتماعی نامید. تبادل نوازش ها، رفتار متقابلی را تشکیل می دهد که واحد آمیزش اجتماعی است.

مسئله ی همیشگی بشر، چگونگی شکل دهی به ساعت های بیداری خود است.

گذشته، بر آدم ها تأثیرگذار است؛ برخی به آن اجازه می دهند که هویتشان را تعیین کند و برخی دیگر، آن را بخشی از چیزی در نظر می گیرند که می خواهند در آینده انجام دهند.