کتاب آرمانشهر

بسیاری از اشراف زادگان هستند که مثل زنبورهای نر از زحمت دیگران سود می جویند . این ها خون رعایای خویش را با بالا بردن میزان اجاره بها می مکند. چون تنها کاری که در آن اقتصادی عمل می کنند و در آن خست می ورزند همین است. در امور دیگر چنان ولخرجی می کنند که خود را به تباهی می کشند.

این بزرگ زادگان و اشراف همیشه تعدادی از افراد بیکار و ولگرد را در اطراف خود جمع می کنند که هرگز راه و رسم گذران زندگی خویش را نیاموخته اند و وقتی اربابانشان از دنیا بروند یا خودشان بیمار شوند فورأ اخراج می شوند . چون اشراف به بیکاران بیشتر از بیماران توجه دارند. وراث بزرگزاده دیگر قادر بـه حفظ سازمان قبلی نیستند ، گروهی که رانده شده اند، گرسنه می مانند و اگر به دزدی دست نیازند از گرسنگی تلف خواهند شد.