چهار فصل

هایکو افزون بر گریز از هرگونه لفاظی و سخن پردازی، شعر لحظه و آن است. شعری است که به دور از استعاره و تمثیل و نکته پردازی، بر آن است تا به اشارت، حسی نهفته را در مخاطب بیدار کند.
چه خوش پیدا می شوی
در بادبانی که به آرامی باد شده
ای باد ناپیدا!