چشم های سیمونه

تحریرهایی موجز از کتاب چشم های سیمونه

تمام روز بعد را نیز راه پیمایی کردند. طرف های غروب به نزدیکی دریا دسیدند. در زیر رشته ای از کوه های خلوت و سیاهرنگ در زمینه سرخ فام آسمان، همانند انبوهی از زغال خاموش شده، دهکده ای به چشم می خورد. خانه های خاکستری رنگ، گویی از گودال هایی تیره رنگ سر بیرون آورده اند، سوراخ هایی همانند غارهای متروک سنگی. خیابان های پر از گردوخاک زردرنگ حالت غم انگیز دهکده را دو چندان کرده بود.کمی آنطرف تر، همه چیز در نیمه تاریکی غروب ، می درخشید.

خلاصه های کوتاه از کتاب چشم های سیمونه