هیچ هیچ شدن

تحریرهایی موجز از کتاب هیچ هیچ شدن

هر روز و هر شب به اخبار جنگ گوش می‏دادیم. و نگران و وحشت‏زده از ورود نظامیان عراقی به تهران به سر می‏بردیم.

یک شب محمد کاغذی آورد و داد دستم و گفت:

– مامان امضاش کن.

گفتم:

– این چیه؟

– رضایت‏نامه ‏ست.

– رضایت نامه ی چی؟

از آنچه در نامه نوشته بود خنده‏ام گرفته بود. اما محمد آن قدر جدی نگاهم می‏کرد که ناخودآگاه نگرانی عجیبی به قلبم راه پیدا کرد.

وقتی نگاهش جدی می‏شد آن قدر شبیه نگاه مادرش می‏شد که از ناراحتی تمام وجودم می‏لرزید. سعی کردم بر خودم مسلط شوم. بعد هم خیلی جدی گفتم :

– از این شوخی‏ها خوشم نمیاد.

جدی‏تر از قبل گفت:

– منم همین طور.

خلاصه های کوتاه از کتاب هیچ هیچ شدن