نان غربت

این رمان کوتاه، ساده و بی‌رحم، یک شاهکار ادبی بزرگ است. از طریق داستان‌نویسی جذاب و با افسونگری خوشبختی شخصیت‌ها، این اثر زمانی طولانی‌ تراژدی ای را پنهان می‌کند که در حال باروری است. این کتاب به ما نشان می‌دهد که تمامی مشکلات و تراژدی‌های زندگی به احساس و تجربه پدربودن برمی‌گردد، درست یا غلط (کجاست حقیقت و درستی؟). هانری ترویا با شکوهی منحصر به فرد این موضوع را با تمام پیچیدگی‌ها و پیامدهای جنون‌آمیز آن بیان می‌کند.

انتشارات فلاماریون با توانایی درخشان در خلق شخصیت‌های دلچسب، شخصیت‌هایی که از سادگی ظاهری برخوردارند ولی اثرگذاری فراوان دارند، به ما معرفی می‌کند. این شخصیت‌ها به گونه‌ای زنده و نفس‌گیر ترسیم شده‌اند که انگار سال‌هاست در کنار ما زندگی می‌کرده‌اند.

به عبارت دانته در کمدی الهی اشاره کرده‌اید که “نان غربت تلخ است”، و هانری ترویا این تلخی را در بهترین شکل ممکن از طریق یک داستان پرفراز و نشیب به ما ارائه می‌دهد. او به ما یادآوری می‌کند که غربت در واقعیت در دورنمایی و رفتارهای ماست. باید توجه داشت که از نردبان دیگری به بالا نرویم، چرا که قیمت آن از دست دادن چیزهای گرانبها و عزیز به ما پرداخته می‌شود. بله، نان غربت بسیار تلخ است.