مگره دام می گسترد

تحریرهایی موجز از کتاب مگره دام می گسترد

از سه و نیم بعد از ظهر مگره گه گاه سرش را بلند می کرد و نگاهی به ساعت می انداخت. ده دقیقه به چهار پای آخرین ورقه ای که توضیحی در حاشیه اش نوشته بود، یادداشتی گذاشت. سپس صندلی اش را عقب برد، پیشانی اش را خشک کرد و برای انتخاب پیپی از میان پنج پیپ داخل زیر سیگاری – که کشیده ولی خالی شان نکرده بود – مردد ماند. با پا دکمه زنگ زیر میز کارش را فشار داد. کمی بعد، در اتاق را زدند. در حالی که با دستمال باز دوباره عرقش را خشک می کرد غرغرکنان گفت: «بیایید تو!»
بازرس ژانویه بود که مثل خود سربازرس کتش را در آورده، ولی کراواتش را باز نکرده بود. اما مگره کراواتش را هم کنار گذاشته بود.
– اینو بده ماشین کنند. به محض این که آماده شد، بیارند امضا کنم. باید امشب به دست کوملیوا برسه.

خلاصه های کوتاه از کتاب مگره دام می گسترد