لوتر سلیری

زمان بستر زادن و مردن پدیده های آهنجیده است.گاه مرگ یک پدیده،به ویژه اگر آن پدیده زبان باشد،در حقیقت، مرگ فراگیر در سایر حوزه ها، فرهنگ فولکلور، آداب و رسوم و سرانجام اندیشه است.لوتر سلیری گنجینه ای است که دیری استسیل نهان و زمان به تاراجش روان است،آتشی است که باد دمان روزگار به خاموشی اش کشانده است و جز سوسویی ار آن نمانده است.این کتاب تلاشی است برای نمردن آنچه نباید سراسر بمیرد.