قلمرو رویایی سپید

تحریرهایی موجز از کتاب قلمرو رویایی سپید

The haiku works entirely by implication; so, in this novel, using the same delicate, glancing technique, Mr. Kawabata probes a complicated human relationship

هایکو به طور کامل با دلالت کار می کند. آقای کاواباتا در این رمان با استفاده از همان تکنیک ظریف ، نگاهی به روابط انسانی پیچیده دارد.

(Time Literary Supplement (London

Kawabata’s novels are among the most affecting and original works of our time

رمان های کاواباتا جزو اثرگذار ترین و اصیل ترین آثار زمانه ی ماست.

New York Times Book Review

خلاصه های کوتاه از کتاب قلمرو رویایی سپید

نور داخل قطار آن قدر ها قوی نبود، و انعکاسش هم به وضوح انعکاسی نبود که در آیینه ای واقعی هست. از آنجا که بازتاب نور هیچ درخشندگی ای نداشت، شیمامورا فکر کرد که این همان آینه ای است که به آن نگاه می کرد. به نظر می رسید که چهره دختر بیرون از آینه کوهستان به هنگام غروب حرکت می کند

به گونه خوشایندی خسته بود. ناگهان برگشت و بعد از آن که دامن کیمونواش را در زیر ابی جمع کرد و تو گذاشت، تند و با شتاب از سرازیری به پایین دوید. دو پروانه زرد از زیر پاهای او فرار کردند.
پروانه ها رقص کنان بالا و پایین می رفتند، تا آنجا که از خط کوهستان محدوده مرزی بالاتر رفتند و در دوردست زردی آنها به سپیدی گرایید.

کوماکو زمزمه کرد : « کهکشان راه شیری . قشنگه ، نه ؟ » در همان حالی که جلو جلو می دوید نگاهی هم به آسمان انداخت. کهکشان راه شیری . شیمامورا نیز به بالا سر خود نگاهی انداخت و حس کرد که خودش هم در آن غوطه ور است. نورافشانی اش به اندازه ای نزدیک بود که انگار او را نیز در بر گرفته … هر ستاره ای جدا از بقیه می درخشید، و آسمان شب به قدری صاف بود که حتی ذرات گرد و غبار نقره فام ابرهای درخشان کهکشان را هم می شد جدا کرد. ژرفای بی انتهای راه شیری نگاه خیرهٔ شیمامورا را به سمت خودش کشید. شیما مورا صدا زد : « صبر کن. صبر کن. »