قرن های بی زمان

“قرن های بی زمان” اثری است به همت “مهدی محبتی”، که در آن “درآمدی تحلیلی – معرفت شناختی بر منطق الطیر عطار” را به دوست‌داران این ادیب بزرگ نیشابوری ارائه می‌کند. “مهدی محبتی”، اثر را با مقدمه ای مفصل شروع می کند که در ادامه‌ی آن، هفت فصل آمده است. بدون شک این اولین بار است که “درآمدی تحلیلی – معرفت شناختی بر منطق الطیر عطار” به این شکل و در این اندازه و حجم ارائه می‌شود. با این حال، همانطور که نویسنده تأکید نموده، این کتاب با اینکه در درجه اول به نقد و بررسی یکی از برجسته‌ترین منظومه‌های عرفانی ادبیات فارسی پرداخته، اما لزوما محدود به این اثر عطار نیست.
در هر یک از فصل های هفت گانه کتاب “قرن های بی زمان”، جنبه های مختلف شعر و شخصیت عطار بررسی شده است، به طوری که مخاطب پس از گذراندن هفت بخش از کتاب، که اشاره‌ای به هفت وادی عشق در کتاب عطار است، به جهان فکری عطار ورود می‌کند. “مهدی محبتی” معتقد است که بدون در نظر گرفتن مجموع آثار عطار، هیچ یک از آثار وی را نمی‌توان به‌صورت مجزا و جدا از آثار دیگر فهمید و به عمق آن اثر رسید.
مخاطب حتی با ورق زدن فهرست و مقدمه کتاب “قرن های بی زمان”، مسائل مختلفی را در می‌یابد که از جمله‌ی آنها می‌توان به اثر نهادهای سیاسی-اجتماعی در شکل‌گیری قالب‌های ادبی و تمثیل‌های عرفانی، سنت نگارش رساله و تدوین آنها و… اشاره کرد. در این کتاب نگاهی به سیر تحول مقامات عرفانی از آغاز تا عصر عطار، تبیین رابطه انسان و خدا در منطق‌الطیر، اندیشه‌ی ابن عربی و عطار به عنوان معماران آموزه احدیت در فرهنگ اسلامی و ایرانی، مبانی ساختاری- معنایی در روایات عطار و تحلیل وضعیت روحی وی در تألیف منطق‌الطیر، صورت گرفته است.