فرهنگ پارسی

«فرهنگ پارسی» پاسخی است پایدار و شایان به نیازی فرهنگی و ادبی؛ نیازی دیرباز که تاکنون برآورده نشده بود. از افزون بر دو دهه پیش که من پارسیگرایی را پیگیر و بی گسست آغازیده ام و بدان دست یازیده ام که در گفتار و نوشتار از واژه های ناب و نژاده پارسی بهره ببرم، بسیاری از دوستداران و باورمندان این زبان شورانگیز دلاویز که بر پایه آن دستان آشنای نغز، برآنند که شکر است و از هر زبان به گیتی، در شیوایی و دلارایی، در خنیاوری و جانپروری، خوشتر پایفشار و استوار از من درمی خواستند که واژه های برساخته و نوپدید را گرد بیاورم و در فرهنگی بگنجانم و فراپیش خواستاران و دوستاران بنهم…