فراری

تحریرهایی موجز از کتاب فراری

اوایل یک بعدازظهر سرد در ماه فوریه بود. تازه نان ها را تحویل داده بودم و مشغول پیمودن تمام طول شهر، با گاری دستی خودم بودم. خیابان ها درست مثل بقیه ی روزها در همین ساعت، ساکت و آرام بودند. برای همین هم بدون هیچ مشکلی سروصدای گام های اسب را می توانستم بشنوم. در همین زمان بود که یک اسب، یورتمه زنان پشت سرم سبز شد و
طبیعی بود که من هم گاری را کنار بزنم تا اسب رد بشود. ولی این اتفاق نیفتاد. مرد جوان سوار کار، اسب را کنار من متوقف کرد و وقتی برگشتم و نگاهی به او انداختم، شگفت زده سرجایم خشک ام زد. او یک برده ی جوان بود و من مبهوت خوش دوختی لباس های او مانده بودم، ولی بیش از آن، لباس های فاخر اسب توجه ام را به خود جلب کرده بود. بالاپوشی جامه مانند به رنگ ارغوانی مخصوص امپراتوری بر تن اسب بود و نیم تاجی بر سر او گذاشته بودند که با سنگ های زینتی تزیین شده بود و به هفت رنگ رنگین کمان می درخشید و طناب افسار او، زنجیری از طلای خالص بود و…

خلاصه های کوتاه از کتاب فراری