غوغای زمانه

تحریرهایی موجز از کتاب غوغای زمانه

عطر تنش در بینی ام پیچید و اشک هایم روانه شد.
واقعیت تلخی که مثل پتک روی سرم کوبیده می شد؛ من عطر تن مردی را نفس می کشیدم در حالی که عاشق دیگری بودم.
خودم را به زور از آغوشش بیرون کشیده و در حالی که به! پارکت های چوبی زیر پایم زل زده بودم، سعی در صاف کردن صدایم داشتم:
– سرم درد می کنه. خواهش می کنم اجازه بده تنها باشم.

خلاصه های کوتاه از کتاب غوغای زمانه