شوهر آهو خانم

تحریرهایی موجز از کتاب شوهر آهو خانم

قلم محمد علی افغانی در ساختن تصاویر بسیار تواناست و از پس بیان جزئیات با ظرافتی خاص بر آمده است. امّا بیشتر به جنبه های ظاهری توجّه شده است.
خواننده ی کتاب هنگام مطالعه می تواند تصاویر خانه را به آسانی با توضیحات ظریف نویسنده در ذهن بسازد.خواننده حتی جزئی ترین اجزای چهره و اندام شخصیّت های قصّه، حتی فرعی ترین اشخاص، را در ذهن می بیند.

کنعان کیایی

«انجمن کتاب ایران» آن را به عنوان داستان برگزیده سال 1340 انتخاب می کند و منتقدان وقت به ستایش از آن می پردازند: «بی هیچ گمان، بزرگترین رمان زبان فارسی به وجود آمده و (با قید احتیاط) تواناترین داستان نویس ایرانی، درست همان لحظه ای که انتظارش نمی رفت، پا به میدان نهاده است.»

حسن میر عابدینی

شوهر آهو خانم، نخستین اثر علی محمد افغانی؛ یکی از مهمترین رمان های فارسی در پنجاه سال اخیر است که در سال 1340 منتشر شد و از همان نخستین ماه انتشار با اقبال گسترده بازار کتاب ایران روبرو شد. بی هیچ گمان بزرگترین رمان زبان فارسی به وجود آمده (با قید احتیاط)… شوهر آهوخانم آئینه تمام نمای اجتماع ما و به حقیقت دایره المعارف عظیمی است از زندگی دورانی که به شتاب سپری می شود.

سمیه صادقی

خلاصه های کوتاه از کتاب شوهر آهو خانم

آهو خواه ناخواه می بایست به زندگی هووداری که شوهرش به او تحمیل کرده بود تن در دهد؛ بسوزد و هر طور هست با وضع جدید بسازد. اگر سید میران مردی بود که شاهین عدل و انصاف را میان دو همسر راست نگه می داشت و اگر هما به حق خود قانع بود او چندان غمی نداشت؛ اما نه شوهرش چنان مردی بود و نه هوویش چنین زنی. از وقتی که دوباره نوبت برقرار شده بود شوهرش البته یک شب در میان پهلوی او بود، ولی چه بودنی، دلش که همه حرف ها بر سر آن بود همراهش نبود. گویی این حقّه رازی نهان را همان لحظه که از سوگلیش جدا می شد به دست ظریف و امانت دار وی می سپرد تا از دستبرد غیر محفوظ بماند…

در زندگی لحظاتی پیش می آید که انسان نه کسی را دوست دارد و نه دلش می خاهد کسی او را دوست داشته باشد.از همه چیز و همه کس حتی از وجود خود بیزار است؛مثل اینکه تمام نیروها و رشته های زندگی را از او بریده اند

چه بسیارند سرابیها که از روی هوا و هوس دل به هماها بسته و تک تک استخوانهای غرور و اعتماد به نفس اهوها را زیر پا له می کنند . و چه بسیارند اهو ها که خسته و افسرده و بی پناه تا اخرین لحظه دست از مبارزه برنمیدارند و تمام زندگانی خویش را صرف جنگ با هوس پوچ سرابیها کرده اند…