شمس پرنده

تحریرهایی موجز از کتاب شمس پرنده

بروید ای حریفان بکشید یار ما را/

به من آورید آخر صنم گریزپا را/

به ترانه های شیرین به بهانه های زرین/

بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را/

وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم/

همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را/

دم سخت گرم دارد که به جادوی و افسون/

بزند گره بر آب او و ببندد او هوا را/

به مبارکی و شادی چو نگار من درآید/

بنشین نظاره می کن تو عجایب خدا را/

چو جمال او بتابد چه بود جمال خوبان/

که رخ چو آفتابش بکشد چراغ ها را/

برو ای دل سبک رو به یمن به دلبر من/

برسان سلام و خدمت تو عقیق بی بها را

هله ای کیا نفسی بیا/

در عیش را سره برگشا/

این فلان چه شد آن فلان چه شد/

نبود مرا سر ماجرا/

نهلد کسی سر زلف او/

نرهد دلی ز چنین لقا/

نکند کسی ز خوشی سفر/

نرود کسی ز چنین سرا/

بهل این همه بده آن قدح/

که شنیده ام کرم شما/

قدحی که آن پر دل شود/

بپرد دلم به سوی سما/

خمش این نفس دم دل مزن/

که فدای تو دل و جان ما

ز خاک من اگر گندم برآید/

از آن گر نان پزی مستی فزاید/

خمیر و نانبا دیوانه گردد/

تنورش بیت مستانه سراید/

اگر بر گور من آیی زیارت/

تو را خرپشته ام رقصان نماید/

میا بی دف به گور من برادر/

که در بزم خدا غمگین نشاید/

زنخ بربسته و در گور خفته/

دهان افیون و نقل یار خاید/

بدری زان کفن بر سینه بندی/

خراباتی ز جانت درگشاید/

ز هر سو بانگ جنگ و چنگ مستان/

ز هر کاری به لابد کار زاید/

مرا حق از می عشق آفریده ست/

همان عشقم اگر مرگم بساید/

منم مستی و اصل من می عشق/

بگو از می به جز مستی چه آید/

به برج روح شمس الدین تبریز/

بپرد روح من یک دم نپاید

خلاصه های کوتاه از کتاب شمس پرنده