سقوط در آینه های خویشتن

تحریرهایی موجز از کتاب سقوط در آینه های خویشتن

آن ها که تمام تابستان را با هم تماس تلفنی داشته اند، یکدیگر را در ونیز ملاقات می کنند. تقریبا هیچ چیز از هم نمی دانند، اما به زودی معلوم می شود که در زندگی گذشته ی آن ها فصل اشتراک مصیبت باری هست: «آن زمان که اینگه بورگ باخمان همسر پدر آن زن ماکس فریش بوده، با آن مرد هم آشنایی داشته است.»
هرچه بیشتر در ونیز قدم می زنند، زن مطمئن تر می شود که او باید همان شبح دور از دسترسی باشد که پدرش از حسادت به او درهم شکسته بود.
آشنایی آن ها در ونیز پایانی مصیبت بار دارد. مرد می گریزد؛ از ترس افتادن در مخمصه، که بعدها هم خود به آن اعتراف می کند. و زن تمامی تصاویر خود را در «آینه های وجودش» که تا آن زمان، آن ها را استوار می پنداشته، در سقوط می بیند.
این «شرح وقایع» سند تأمل برانگیزی است از تلاش دختر برای دوباره و از دور نگریستن به رابطه ی دشوارش با پدر و بازگو کردن آن از زبان خود.
این داستان، واقعی و این کتاب، گویای واقعیات بین دختر و پدر است.

خلاصه های کوتاه از کتاب سقوط در آینه های خویشتن