سرود سپیده دم

تحریرهایی موجز از کتاب سرود سپیده دم

در اعماق جنگل، همان جایی که حیوانات میان درختان انبوه جست و خیز می کردند، روز کم کم آغاز می شد.

پیپ، که روی شاخه نازکی چرت می زد، با شنیدن نغمه ی زیبایی از خواب پرید و با تعجب از خودش پرسید: «این صدای آواز کیست؟»

پیپ بادی به غبغبش انداخت، بال هایش را باز کرد و تصمیم گرفت صدا را دنبال کند.

او جستی زد و بر فراز جنگل اوج گرفت.

تا آن جا که نوک یک درخت جغدی را پیدا کرد.

پرسید: «تویی که آواز می خوانی؟»

جغد هوهوکنان گفت: «نه! من نیستم.»

سپس پیپ از آن بالا به سمت زمین شیرجه زد. از میان ذرت ها پیچ و تابی خورد و چشمش به یک موش افتاد.

پرسید: «تویی که آواز می خوانی؟:

موش جیرجیرکنان گفت: «نه! من نیستم.»…

خلاصه های کوتاه از کتاب سرود سپیده دم