روسو

موسیقی دان، شاعر، رمان نویس، گیاه شناس و ورای تمام اینها، فلیسوفی بود که عاقبت فیلسوف بودن خویش را انکار کرد. او اولین کسی بود که پرسید: «ارزش تمدن در چیست؟» و پاسخ او آن بود که تمدن، خوبی طبیعی را از بین برده و نابرابری اجتماعی را افزایش می دهد.آیا روسو الهام بخش انقلاب فرانسه بود؟ آیا می توان ردّپای رمانتیسیسم، روان شناسی تحلیلی و اگزیستانسیالیسم را تا او دنبال کرد؟ کتاب حاضر قدم اولی است در شناخت زندگی آشفتۀ روسو؛ زندگی معصومیتی از دست رفته و عقایدی که در حین سادگی هنوز موضوع تحقیق و تفسیر باقی مانده اند.