دو کام حبس

تحریرهایی موجز از کتاب دو کام حبس

یادت هست؟ کله سحر، توی تاریکی، خودت را آرام از دهانه چاه پایین می کشیدی تا کفتر چاهی ها را توی خواب بگیری و بیندازی توی کیسه. گردن شان را می پیچاندی و تق. پرهاشان را می کندی و جگر ریز و گرم اولین کفتر را خام خام می خوردی. می گفتی ترد است. آفتاب زده بود که با کیسه های پر، زیر پل راه آهن می ایستادیم و قطار از بالای سرمان می گذشت. درست 7:30 و تو قهقاه می زدی و هوه! حال می کردی که نعره می زنی و خودت هم صدات را نمی شنوی که زیر چرخ های قطار، روی ریل گم می شد، یادت هست؟

خلاصه های کوتاه از کتاب دو کام حبس