دزد پادگان

تحریرهایی موجز از کتاب دزد پادگان

It forces us to participate in lives that we might otherwise condemn, and to recognize the kinship of those lives to our own.

این اثر ما را وادار می کند در زندگی هایی حضور یابیم که در شرایط معمول آن ها را نکوهش می کنیم، و ارتباط و نزدیکی این زندگی ها با زندگی خودمان را درک کنیم.

Barnes & Noble

An excellent narrative.

روایتی عالی.

Between the Covers

An Early Example of Wolff’s Mastery.

نمونه ای اولیه از چیره دستی «وولف».

Amazon

خلاصه های کوتاه از کتاب دزد پادگان

تا مدتی روزها می شد که کسی جز موقع دستور دادن با من حرف نمی زد. چون تازه وارد بودیم و درجه مان از همه پایین تر بود، نگهبانی در روز چهارم ژوئیه به ما محول شده بود، آن هم وقتی باقی افراد در ساحل و کافه ها که دستگاه تهویه هوا هم داشتند، پخش و پلا می شدند.

صبح، بعد از شکستن بینی «هابارد»، سرگروهبان دستور داد به خط شویم. جلوی صف آنقدر قدم زد که سکوت، آزاردهنده شد؛ اما باز به کارش ادامه داد. گونه هایش گل انداخته بود، مثل این که سرخاب زده باشد. زخمش به سرخی می زد.

بالاخره سرگروهبان به حرف آمد و با صدایی که به نجوا می ماند، شروع کرد به حرف زدن. کاملا آهسته حرف می زد، اما می توانستم تک تک کلماتش را بشنوم، طوری که انگار فقط با من حرف می زند. گفت که دزد پادگان از پست ترین موجودات هم پست تر است. دزد پادگان به همنوعانش پشت کرده و از این دست حرف ها.