در شب داعش

تحریرهایی موجز از کتاب در شب داعش

در رقه دنبالمان می گردند و به محض اینکه بفهمند در شهر نیستم، به تعقیبمان می پردازند و اولین جایی که بیایند همین منطقه است: جاده ای که به سوی مرز ترکیه می رود. مالک سعی میکند چاله چوله ها و دست اندازها و کپه های خاک را رد کند. پشت سرش مچاله شده، پشت روبنده ام گیر افتاده ام؛ در عبایی که مثل همه جای این کشور، پوشیده از گرد و غبار زرد و غمبار ویرانی است.
هم از روبه رو و هم از کنار ما، جیپهای جنگی گل مالی شده، زوزه کشان از جاده میگذرند و روی هرکدام تعدادی مرد جوان با مسلسلهای 12/7 که به این سو و آنسو تاب می خورند، لباس های نظامی ناهماهنگ پوشیده اند و همه شان ریش و موی بلند دارند و سبیل هایشان را تراشیده اند. کلاشینکف هایشان باعث شده کمرشان مثل سیخ صاف شود، هر بار که از کنارشان رد می شویم، مشتهایشان را بالا میگیرند و مغرور از هیبت جنگجویشان به ما لبخند میزنند؛ جوانهایی که از همه ی کشورها به اینجا آمده اند و آنها را در اینجا «مجاهد» می نامند و در کشورهای خودشان «جهادی». اینها نیروهای داعش اند که به خطوط جنگ می روند.

اگر نقابی را که چهره ام را پوشانده کنار بزنند و از من به عربی چیزی بپرسند، بلافاصله متوجه میشوند که من عربی بلد نیستم و زبان آنها را نمی فهمم. در آن صورت من به مرگ با سنگسار محکوم میشوم، مالک را بعد از شکنجه سر می برند و پسرم هوگو هم برای همیشه در یکی از پرورشگاههای دولت اسلامی» گم و گور خواهد شد
ناگهان مالی برای جلوگیری از برخورد با یک برآمدگی ترمز میکند و موتور کمی شر می خورد. مالک دوباره گاز میدهد و موتور سرپا می شود و راه می افتد. پسرم را بیشتر به خودم میفشارم. سرش روی شانه ام سنگینی میکند و شانه ام خواب رفته است.

خلاصه های کوتاه از کتاب در شب داعش