خاک و ناپاک

تحریرهایی موجز از کتاب خاک و ناپاک

کسی به حرف هایم اعتنایی ندارد. چون قارون به نزدیکی ما رسیده است. او بلند بلند می خندد و سوار بر اسب سپیدش به تاخت به سمت من و موسی می آید. چند بار با سرعت دور ما می چرخد. گردوخاک سر و روی موسی را می پوشاند و او را به سرفه می اندازد.پوستین سیاه رنگ موسی از گردوخاک، خاکستری رنگ شده است. قارون که چشم هایش برق می زند دستش را بلند می کند تا مردم ساکت شوند……

خلاصه های کوتاه از کتاب خاک و ناپاک