ترلان

تحریرهایی موجز از کتاب ترلان

ترلان سرش را تکان می دهد. به همین سادگی کلمات محکم و آشنای زندگی اش بی مصرف شده بودند. به درد نوشتن انشای سوزناک می خوردند ولی به کار توضیح زندگیجدیدش نمی آمدند. زندگی اش عوض شده بود و کلماتش نه. کلمات عاریه ی جدیدی را در اختیارش گذاشته بودند اما آنها مثل مورچه های سیاه از سر و رویش بالا می رفتند، گوشت تنش را گاز می گرفتند و عذابش می دادند. باید به رعنا بگویدکه کلمات خودش را می خواهد، کلماتی که مثل گیاهانی ترد و نازک با دست های خودش پرورده باشد. مال خودش باشد.

خلاصه های کوتاه از کتاب ترلان