تذکره سفر

شتاب بشارتی در گوش

که همیشه دیر شنیدم آن را

انگشتی که ضمانت آن اشاره بود به اتهام

که او را یارای مدد نیست

که او را نگفته درکشید،

نبود او

آن نقش که می‌شنیدم بر آب

دستانم را ربود و برنگشت

اینک نمی‌دانم که من زنده‌ام یا زمان…

(برگرفته از متن ناشر)