بی

تحریرهایی موجز از کتاب بی

به شکل چیزی بود

پیرامون آواها و آرواره ها

گاهی به حرف می آمد

گاهی به لال

زخم از هوا بود و تلخ از دهان

کدام بود

معلوم نبود

به شکل چیزی بود دایره

جهان را می گویم

سفر به سفر

به صحایف و اوراق چیزی نگاشت

به قولی با ماهچه ی ماه و شمسه ی آفتاب منقش و مزین بود

گفتند فصولی دارد

به مصلحت سرد و گرم

یا قاقم برف و سنجاب یخ

یا شیر باران و طفل مرداد

چیزی ممتد

رنگ به رنگ

رنگین کمانی روی رود

از اصل و عکس

معطوف چیز چیز چیز چیز

چیز چیست؟

کدام طرف است؟

به کجا می رود؟

چیز

چیزی نیست جز اتحادی از صداهای فرضی

تو فرض کن جنوب

فرض کن اهواز

یکی از عصرها

کارون را به لب بیاورد و چیزی بخواند

کال چیده شود کنار اصواتی فرضی

به جغرافیا برسد

به لهجه

به عادت

مردادی کند برود شهریور

برود پاییز

برود سال

شرجی کند بو بگیرد

سرد شود و بماسد بر تن فصل ها

به شکل چیزی بزند بیرون

به رعشه ات بکشاند

روی سطحی یکنواخت

در سرداسرد خطوط

حواست از کار بیفتد

بروی بعد

چیزها به رعایت نقطه چین تن می دهند

مثل همین یکی

که دچار می کند زودتر

به بعد می رسد کبودتر

چیزترین چیز است

چیز

درد است

خلاصه های کوتاه از کتاب بی