بیابان

تحریرهایی موجز از کتاب بیابان

A rich, sprawling, poetic, and provocative novel.

رمانی غنی، وسیع، شاعرانه و احساس برانگیز.

New York Times

Lyrical and convincing.

غزل گونه و قابل باور.

Publishers Weekly

Le Clézio’s elegant usage of language is ingenious.

استفاده ی پرظرافت لوکلزیو از زبان، بسیار هوشمندانه است.

Globe and Mail

خلاصه های کوتاه از کتاب بیابان

نه حشره ای هست نه پرنده ای، نه چیزی شبیه آن، با این حال هزاران نقطه ی متحرک در آسمان دیده می شود، گویی آن بالا دسته های بزرگ مورچه، پشه و مگس هست. آن ها در هوای سفید پرواز نمی کنند، در تمام جهات راه می روند، با شتابی تب آلود، گویی نمی دانستند به کجا فرار می کنند. شاید چهره ی آدم هایی باشند که در شهر زندگی می کنند، در شهرهایی آن چنان بزرگ که هرگز نمی توان ترکشان کرد، جایی که آن قدر ماشین، آن قدر آدم هست که هرگز نمی توان یک چهره را دوبار دید.

گاهی لالا تصور می کند که فقط منتظر آمدن روزهاست، اما وقتی روزها فرا می رسد، می فهمد آن هایی نیست که منتظرشان بود. منتظر است، همین.

سرزمین غریبی است، این شهر، با تمام آدم هایش، زیرا اگر خود را نشان ندهید، واقعا به شما توجه نمی کنند.