به سوی بخشش

وقتی مسیر زندگی شخصی خود را طی می کنیم ، رنج های می کشیم و زخم هایی بر میداریم که به روح ما می چسبند، درست مثل خارهایی که به جوراب کوهنوردی فرو می روند و آنجا می مانند. این مسافران قاچاقی ابتدا بی اهمیت به نظر می رسند، اما با گذشت زمان اگر جایی توقف نکنیم و آن ها را بیرون نکشیم، جمع شدن شان روی هم باری بر دوش روح ما خواهد شد. به سوی بخشش داستان کسی است که پای پیاده مسیری طولانی را شهر به شهر و گذر به گذر در آمریکا طی می کند و در راه با آدم ها، دنیاها و دریافت هایی جدید رو برو می شود.

(برگرفته از متن ناشر)