برف سیاه

تحریرهایی موجز از کتاب برف سیاه

A brilliant satire from one of the greatest modern Russian writers.

هجویه ای درخشان از یکی از بزرگترین نویسندگان مدرن روس.

Penguin Random House

A masterpiece of black comedy.

شاهکاری از کمدی سیاه.

The Irish Times

A masterpiece by the author of The Master and Margarita.

شاهکاری از نویسنده ی کتاب «مرشد و مارگاریتا».

Goodreads

خلاصه های کوتاه از کتاب برف سیاه

حافظه ی انسان چیز خارق العاده ای است. اتفاق ها در حافظه حتی دمی نمی پاید. این است که سعی در منظم کردن حوادث در ذهن و بازآفرینی آن ها کاری است غیرممکن. از این حلقه ی زنجیر دانه هایی می افتد، قسمت هایی با درخشش زنده به یاد می آید، اما بقیه درهم و برهم تکه و پاره است و در ذهن جز غبار و رگبار چیزی به جا نمی ماند.

بدجوری احساس تنهایی کردم، دلم سخت به حال خودم سوخت، و غرق اشک از خواب بیدار شدم. چراغ را روشن کردم، لامپی کوچک و گردگرفته فقرم را به تماشا می گذاشت: دواتی کم بها و کوچک و بی قواره، چند جلد کتاب، و تلی روزنامه ی کهنه. پهلوی چپم از فنر شکسته درد گرفته و ترس وجودم را تسخیر کرده بود. احساس کردم در حال مرگم. احساس وحشتناک ترس از مرگ چنان بر من سنگینی می کرد که ناله ی بلندی کردم و با دستپاچگی نگاهی به دور و برم انداختم تا دستاویزی، وسیله ای دفاعی، در برابر مرگ پیدا کنم و یافتمش. گربه، که پیشتر از اتاق بیرونش کرده بودم، میومیو می کرد. حیوان دل نگران بود. چند دقیقه بعد روی روزنامه هایم نشسته بود و با چشمان گردش نگاهم می کرد و می پرسید؛ چه شده؟ این گربه ی دودی خاکستری نزار دلواپس من بود…