اپیدمی

تحریرهایی موجز از کتاب اپیدمی

«من سالهاست که هر دوی این حقه بازای مکارو خوب می شناسنم و به جرأت می گم در تمام طول عمرم آدمایی به دورویی و حقه بازی این دو نفر ندیدم… البته چرا یک نفر هست و آن فرد خود من هستم، اصلا خود من از هر دوی اینها دروغگوترم و مدتهاست که تا گردن توی گندی که به این زندگیم زدم شناورم… چون مجبورم به طور مذبوحانه ای هر روز مثل یک هنرپیشه ماهر نقش بازی کنم و خودمو یک انسان شریف جلوه بدم… در حالی که من ابدا اونی نیستم که شماها می دونید… من اونی هستم که خودم می دونم، البته خودم و چندتایی خانوم مهربون و خوش… اه… اخلاق که گاهی یه سری بهم می زنن و منو از تنهایی در میارن… گاو… این تصوریه که من در تمام طول عمرم از شماها داشتم…»

خلاصه های کوتاه از کتاب اپیدمی