ارتداد

تحریرهایی موجز از کتاب ارتداد

«بلا را ما انتخاب نمی ‏کنیم. بلا غالبا خودش سرزده می ‏آید و ماهیچه ‏های کرخت و خواب ‏آلود تاریخ را به تحرک وا‏می ‏دارد. بلا می ‏آید تا تاریخ زخم بستر نگیرد. دقیقا لحظه‏ ای که همگان در شهری پرپیچ ‏وخم و خاموش گم ‏وگور شده‏ اند و بی ‏مقصد به دیوارهای بلند روزمرگی می‏ خورند، فتنه‏ ای جرقه می ‏زند و «وقت» و هنگامه ‏ای تجلی می ‏کند تا چشم‏ ها برای لحظاتی مبدأ و مقصد را ببینند و راه را از سر بگیرند.

فتنه ترفند خداوند است برای ورق زدن تاریخ، برای زیرورو کردن همه چیز، از ارباب و رعیت، ظالم و مظلوم، گمراه و هدایت‏ شده، دارا و ندار، غمگین و سرخوش، نگران و امیدوار

ـ پس تاریخ خیلی هم تنبل نیست. پدیده‏ ها سریع‏ تر از تصور ما رخ می ‏دهند…»

خدا در کمین مینشیند و گاه با یک عصیان شکل حادثه را عوض میکند.

می دانی دخترکم؟ آرزوها متولد می شوند. بعضی هایشان قد می کشند و میوه می دهند و بعضی هایشان نه؛ دود می شوند و گاهی بر باد می روند. تو تنها آرزوی بر باد رفتۀ منی؛ آرزوی که به آن تکیه کنم و دست های زندگی را روی شعله هایش گرم کنم.

امروز، روز تولد توست و من همیشه با خود می گویم در این ناکجاآباد و در متن یک سیه روزی بی پایان بهتر است سالی چند بار برای تو جشن بگیرم. یا حتی هر روز، وقتی از خواب برمی خیزی و با طلوع چشمایت روز من آغاز می شود… .

خلاصه های کوتاه از کتاب ارتداد