اخگری در خاکستر

تحریرهایی موجز از کتاب اخگری در خاکستر

A harrowing, haunting reminder of what it means to be human.

یک یادآوری رعب انگیز و فراموش نشدنی از معنای انسان بودن.

Washington Post

A worthy novel, and one as brave as its characters.

رمانی ارزشمند، و اثری به شهامت شخصیت هایش.

New York Times

Fast-paced, well-structured and full of twists and turns.

سریع، خوش ساخت و سرشار از پیچ و خم.

NPR

خلاصه های کوتاه از کتاب اخگری در خاکستر

زندگی ام در محله ی دانشمندان هرگز آسان نبود. گاهی اوقات وحشتناک بود، مثل وقتی که دوستم «زارا» را بردند، یا وقتی من و «دارین» با درد گرسنگی در شکم هایمان بیدار می شدیم و می خوابیدیم. من مانند همه ی دانشمندان یاد گرفتم که جلوی «مارشال ها» سرم را پایین بیندازم، ولی حداقل هرگز مجبور نشدم جلویشان سر خم کنم و به زانو درآیم.

حداقل زندگی ام از این رنج، از این انتظار همیشگی درد، خالی بود. مامان بزرگ و بابابزرگ را داشتم که بیشتر از آنچه خودشان می فهمیدند، از من محافظت می کردند. «دارین» را داشتم که چنان حضور پررنگی در زندگی ام داشت که فکر می کردم مانند ستاره ها فناناپذیر است. اکنون رفته بودند. همه شان.

سایه ها از شن ها بیرون می آیند و دورم را می گیرند. غول ها. از غم و غصه و بوی گند خون تغذیه می کنند. یکی از آن ها جیغ می کشد و آن قدر حیرت می کنم که سبد از دستم رها می شود. صدایش به نحو وهم انگیزی آشناست.