آینه ای در غبار

تحریرهایی موجز از کتاب آینه ای در غبار

باز مهتاب است و من در کوچه ‎های باران خورده خیالم سایه به سایه به دنبالت روانم، تو را می‎جویم و می‎دانم که در هزار توی بن بست سرنوشت دیواری به وسعت تمام فاصله های جهان بین ماست چرا وصل ناممکن است؟ دوباره مهتاب است و من سوار بر توسن خیال تا انتهای دشتهای بی افق می‎تازم، تو نیستی و قاصدک ها، بی خبر از تو در باد رها مانده ند. دوباره مهتاب است و من با زورق اندیشه، هفت دریای عشق را می‎پویم تا بیابم مرواریدی که صدف سینه ام را تا ابد خانه خود کرد. وقتی تو رفتی، مهتاب پس از هزاران سال خاکستری شد. تو رفتی و پاییز تن به تکرار کوچ بی بازگشت پرستوها سپرد. رفتی و خورشید در اعماق کوهساران یاس مدفون شد اینک من مانده ام و تمام قله های ابری و یخ زده بی خورشید فردا من مانده ام و کودکانه بی باور قلبم که هر لحظه بهانه گریستن دارد من مانده ام و سال ها رنج، می دانم، خوب می دانم

خلاصه های کوتاه از کتاب آینه ای در غبار