شب ققنوس

تحریرهایی موجز از کتاب شب ققنوس

در هوای گرگ و میش اول صبح درحالی که دندانهایمان از شدت سرما به هم قفل شده بود به جمع کوچکی از زنان و مردانی پیوستیم که در دله های حلبی آتش افروخته بودند و با چهره هایی ماتم زده چشم به در بزرگ و آهنی زندان دوخته بودند. آهسته بازوی خاله مارال را فشردم و او را به سمت خود کشیدم. خاله به حدی ترسیده و نگران بود که هر لحظه ممکن بود از هوش برود. گرمای آتشی که در کنار آن ایستاده بودیم در برابر سرمایی که ما را احاطه کرده بود بسیار ناچیز و ناتوان بود.

خلاصه های کوتاه از کتاب شب ققنوس