تاول

تحریرهایی موجز از کتاب تاول

جعفر مثل فنر از جا بلند شد و زرتی خواباند زیر گوش سرهنگ؛ نه سلامی، نه علیکی، یکهو زد تو گوش سرهنگ که رسیده بود بالا سرش. اول کله اش را بلند کرد و زد زیر خنده، گفت « سیگار داری؟ » این تکه کلامش بود. کف دستش پر بود از توتون سیگار و سیگاری آتش خورده. چمبه زده بود و مشغول مخلوط کردن شان بود تا پوکه ی سیگار را پر کند، چندباری از ته، سیگار را روی ناخن شست اش بزند، سرش را پیچی بدهد و به قول خودش بزند بر بدن.
سرهنگ دست انداخت یقه ی جعفر را از پشت گرفت. جعفر پیراهن همیشگی را پوشیده بود؛ جین سنگ شور آبی که یقه اش از زور چرک قهوه ای شده بود و بعضی جاهاش هم ریش ریش و به تن اش زار می زد. جعفر مثل فنر روی پاهاش بلند شد و زد زیر گوش سرهنگ؛ نه سلامی، نه علیکی، بی هوا زد تو گوش سرهنگ. به مولا با چشم های خودم. دیدم، گفت « یقه رو ول کن دیوث… اصلا تو بچه ی این محلی؟!… »
هیچ وقت کسی جعفر را این طوری ندیده بود. صورتش مثل لبو سرخ شده بود. تو چشم هاش فقط خون نبود، می شد خیلی چیزها دید.

جعفر هر جا می نشست دم از انتقام می زد. شب که شد، پنجشنبه، همه توی فوتبال دستی می دانستند جعفر آزاد شده و می خواهد انتقام بگیرد، اما کسی باور نکرده بود. تا قبل از این که آقاحیدر بیاید داخل و بعدش خود جعفر، تعریف می کردند جعفر چی گفته و می خندیدند. یکی گفت جعفر گفته «به روح ننه م دهنش رو صاف می کنم.» بعدش هم اضافه کرد «زرشک.»

آن یکی تعریف کرد جعفر در حالی که با تیزی دسته چوبی اش به نیمکت توی دخمه می زده، گفته «کاری می کنم بدونه جعفر کیه.» نادر بود که از آن طرف شیشکی کشید تا همه بترکند از خنده. عباس دختر هم خلاص شده بود. خندید که به من گفته «کاری می کنم تا قیوم قیومت اسم جعفر از این محله پاک نشه. فکر نکنی چون سرهنگه بی خیالش می شم! زده باید تاوون بده.» بعد هم صداش را جور خاصی کلفت کرد، گفت «من که گرخیدم، وای به حال سرهنگ.» همه خندیدند.

گفتم، پنجشنبه بود و یک کلاغ چهل کلاغ های کار جعفر هنوز توی محل جمع نشده بود که خودش آفتابی شد. موضوع انتقام را هم از صبح به کس و ناکس گفته بود. سرهنگ، همان طور که توی فوتبال دستی به آق حیدر قول داده بود، جعفر را به دادسرا نفرستاده بود و با استفاده از اختیاراتش او را آزاد کرده بود. این طور می گفتند. نمی دانستیم دقیقا کی آزاد شده و اصلا آیا این دو روز توی کلانتری بوده یا سرهنگ همان دیشب آزادش کرده بود. اولین ساعتی که یکی گفته بود او را دیده نزدیک های ظهر بوده.

خلاصه های کوتاه از کتاب تاول