کتاب هر روز تولد

معلوم است که «سم» همیشه درباره ی این چیزها حرف نمی زد (و البته معلوم است آدم هایی که با آن ها حرف می زد هم همیشه این چیزها را در جوابش نمی گفتند). نه. بعضی وقت ها شـکل کیک و نوع جشـن و فهرست هدیه هایش فرق می کرد.

البته همیشه تلسکوپ بینشان بود: «سم» یکی از طرفدارهای پر و پا قرص «پیشتازان فضا» و به طور کلی ژانر علمی تخیلی بود و می خواست از پنجره ی اتاقش تا جایی که چشم کار می کند، منظومه ی شمسی را زیر نظر بگیرد تا حواسش به آدم فضایی هایی که برای ملاقات می آیند، باشد.

این یعنی آخرش به یک فهرست بلندبالا از کادو و یک مجموعه ی خیلی مفصل از پیشنهاد وسایل جشن رسید که خود به خود کمی مشکل برای بابا و مامانش درست کرد؛ هم از نظر برنامه ریزی و انتخاب کادوها، هم از نظر مالی؛ چون آن ها آنقدرها هم پول نداشتند. ولی چیزی که هیچ وقت عوض نشد، شور و هیجان «سم» برای آن روز بود. بعد، بالاخره آن روز رسید.