کتاب در جستجوی خوشبختی

الکساندر پوپ هنگام نوشتن درباره ی خوشبختی و نقشی که در زندگی انسان ها ایفا می کند، متن های فیلسوفان، شاعران، متألهان، و دانشمندانی از روزگاران نخست را بررسی کرد. شعر بلند او درباره ی شرایط انسانی، مخاطبان بسیاری یافت و در سرتاسر سده ی هجدهم موضوع بحث بود. پوپ در این میان به تمایزی مهم اشاره می کند: ما خوشبختی را «بسیار نزدیک و بسیار دوردست» می دانیم. این تجربه را از نزدیک می شناسیم و با وجود این، به نظر می رسد اجماع بر سر تعریفی فراگیر از آن، سنجش دامنه اش، و محدود ساختن آن در چارچوب واژگان دور از دسترس ما باشد. همه ی مردمان جهان درکی از خوشبختی، یعنی خوشبختی خود و دیگران دارند. آن ها به راحتی بین تصاویر افراد خوشحال، غمگین، و سرشار از نفرت تمایز قائل می شوند. ولی تعریف های خوشبختی، یا اندوه یا نفرت از چنان اجماعی برخوردار نیستند.