کتاب آشفته حالان بیدار بخت

چهار ساعت یا بیش تر از چهار ساعت که تمام شهر زیر پای بادهای عمودی لگدکوب می شد، همه جا تاریک شد. گردبادهای ریز و درشتی مثل فرفره، از این و آن گوشه به هوا بلند می شد هم چون چاه های پشت و رو شده در یک قطر ولی با اندازه های مختلف که بعد از ده ها متر فوران، مثل چترباز می شد و آن وقت، انواع و اقسام نخاله و زباله، سقف آسمان را می پوشاند. روزنامه، لنگه کفش، پیرهن های پاره که باد در آستینشان افتاده بود، ظرف های کائوچویی، سطل های حلبی پوسیده، دستکش های پلاستیکی، کیسه های پر زباله که گاه در آسمان منفجر می شدند و از درون آن ها، پوست هندوانه و پوست پیاز و پوست سیب زمینی همراه با مقداری سیاهی، هرکدام راهی را در پیش می گرفتند. کلاه های جورواجور، دستارهای رنگ بارنگ که مثل نواری باز می شدند و مثل جاده های متحرک به هر طرفی می رفتند و در تقاطع هم دیگر قرار می گرفتند و به هم دیگر می پیچیدند. چوب بلال، ساندویچ های نیم جویده، آنتن های تلویزیون پوسیده که یک مرتبه سقوط می کردند و دوباره بلند می شدند. پوسترهای عکس که هرچه بالاتر می رفتند به حشره ی غریبی شباهت پیدا می کردند. بطری های شکسته و فراوان کتاب که با صدها و هزاران بال، خود را به این طرف و آن طرف می زدند و جایی برای پایین آمدن پیدا نمی کردند. لقمه های نیم خورده که از دست بسیاری گرفته شده بود، لباس های فراوانی که از روی بند لباس ها کنده شده بود، نوارهای زخم بندی چرکین و سنگین و اشیاء نامشخص دیگری مثل تابوت، یک مغازه ی شیک از جا کنده شده، قایق های سبک پر از جوانان که مدام به هم می خوردند و از هم جدا می شدند و گاه به هم می پیوستند و به شکل پرنده ی غریبی درمی آمدند و آنگاه ضربه ای آن ها را از هیئت غریبشان درمی آورد و مطلوب ترشان می کرد. گوسفندانی که هیچ وقت بال نداشتند و پرندگان بسیار بدهیبت و بی بالی که تیزپروازی را بدانجا می رساندند که از میان آن همه اشیاء، راهی به جای ناشناخته ای باز می کردند و بعد انواع و اقسام اجسام سنگینی که می شد آن ها را تراکتور یا یدک کش یا ماشین آلات قراضه و پوسیده در قبرستان های اطراف شهر فرض کرد.